Raf, onze paardenpuppy van 3,5 jaar oud, had problemen met eten. Wij noemen het een paardenpuppy, omdat hij een slungel is die nog paard moet worden, maar dat ter zijde. Hij deed erg lang over het opeten van zijn voer en buiten de stal lagen proppen hooi (zie foto). Dat soort proppen duidt veelal op gebitsproblemen, dus dan bel je de dierenarts.
Zo vaak is Raf nog niet op pad geweest, dus Imme de Fries ging mee ter geruststelling. Bij de dierenarts werd het al gauw duidelijk; Raf is aan het wisselen en er zaten scherpe stukken kies in zijn mond, die ervoor zorgden dat zijn eten niet goed werd vermalen en waarschijnlijk veroorzaakte dat ook pijn in zijn mond. Ik wist het niet, maar veulens wisselen bij 2,3, 3,5 en 4,5 jaar.
Met een lang gevaarte met een slijptol aan het einde werd Raf verlost van zijn gemene haken en scherpe kiezen.
Nadat de verdoving was uitgewerkt, kon hij weer met zijn vriend Ruby de wei in en ’s avonds bij het voeren vond ik geen proppen hooi meer buiten de stal.
