Eens in de zoveel tijd roept mijn vader dat het tijd wordt om een palinkje te roken. Hij haalt dan de schoongemaakte paling op uit Spakenburg. Vroeger deed hij het schoonmaken allemaal zelf, maar ja met 88 jaar maak je het jezelf wel wat gemakkelijker. Het is dan een heel ritueel. Er is een speciale rookkast, waar onderin de eikenhouten blokken worden gelegd. Want het moet wel eikenhout zijn, want dat geeft zo’n lekkere rooksmaak. Eerst moet de paling drogen en dan begint het werkelijke roken. Het moet niet te snel gaan, met andere woorden de temperatuur mag niet te hoog worden, want anders vallen de palingen naar beneden. En dat is tegenwoordig geen grapje meer. Ook verse paling is flink aan de prijs. Dit jaar hadden we voor het eerst gekweekte paling. De kwaliteit was echt boven verwachting.
Als de bekjes opengaan, is de paling goed. Pak de paling achter de kop en trek dan het velletje naar beneden. Zijn ze goed gerookt dan laat het vel goed los.
En paling moet zwemmen, dus daar hoort een drankje bij.
