Op Madeira zagen wij op de markt een prachtige vrucht, die we nog niet kenden. Het bleek een annona (ook: cherimoya) te zijn. Het vruchtvlees heeft een heel aparte smaak, dat dicht bij de smaak van aardbeien en banaan komt. Ik vond het niet gemakkelijk eten met al die zwarte pitten. Maar toch heb wat van die zwarte pitten meegenomen. Je moet de zaden eerst laten drogen en dan in de grond stoppen. In mei heb ik de pitten in een paar potten gedaan en in -no time- waren er groene plantjes te zien. En kijk nu eens! We zijn een half jaar verder en ik heb een heuse grote plant.
Wat schetst mijn verbazing dat ik deze week in een supermarkt de vrucht zag liggen. Die heb ik meegenomen, maar iets te lang laten liggen, dus het vruchtvlees is te rijp. Ik denk dat het te koud is in ons land om de plant tot wasdom te laten komen. Maar toch leuk!
