Vandaag had ik mijn geluksmomentje. Na vijf maanden eindelijk weer op de rug van Imme, de Fries. Eerst was Imme geblesseerd: hij had een ingescheurde pees en na 2,5 maand rust vertelde ik tegen hem bij het op stal zetten dat het moment van trainen weer zou beginnen. Kennelijk vond hij dat van niet, want hij ging vol op mijn voet staan. Het gevolg was een gigantisch ei op mijn en was ik geblesseerd. Toen dat voorbij was heb ik mijn knie verdraaid en kon ik niet rijden. Maar vandaag was het dan zover! We hebben allebei rustig de training weer opgepakt en na de eerste rondjes in de bak was daar het gelukzalige gevoel dat alles weer goed is. Zeg nou zelf; wij zien er toch allebei gelukkig uit?
